Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο χειρουργός ανακατασκευάζει τον κατεστραμμένο σύνδεσμο χρησιμοποιώντας ένα τενόντιο μόσχευμα από το σώμα του ίδιου του ασθενούς.
Σύγχρονες μελέτες αναδεικνύουν ότι σε κατηγορίες ασθενών που έχουν αυξημένες πιθανότητες επαναρήξης του ΠΧΣ (χαλαρός συνδετικός ιστός, αυξημένη οπίσθια κλίση στην επιφάνεια της κνήμης, θήλυ φύλο, αυξημένο επίπεδο αθλητικών δραστηριοτήτων) συνίσταται η ενίσχυση της χειρουργικής αποκατάστασης με μια επικουρική τεχνική, την έξω-αρθρική τενόδεση.